مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش انحرافات و مسائل اجتماعی 3060-821X 1 2 2022 7 6 The Issue of Iranian Older Women Living Alone: Case Study in Tehran and Alborz Provinces مسئله زنان سالمندِ تنهای ایرانی: مورد مطالعه استان تهران و البرز 77 108 fa میرطاهر موسوی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی معصومه معارف وند مریم رهنما لاله معارف وند 2022 4 18 Older Women Living Alone (OWLA) are one of the most vulnerable groups due to the circumstances of the society and it is necessary to plan a specific program to support them. No specific program to support OWLA has been designed and implemented in Iran and for this purpose it is necessary to assess and prioritize the needs of this group. In this study semi-structured interviews with experts, policy-makers, and managers and OWLA were conducted and their contents were analyzed. Targeted-sampling and snowball-sampling was performed in Tehran and Alborz provinces and continued until saturation was achieved. Data were collected using semi-structured interviews. The interviews were transcribed verbatim and coded in three steps and the categories and subcategories were obtained. The most important reason for living-alone among elderly-women is the death of their spouse and marriage of their children. In order to be independent, they try to manage their finances by saving, while at the same time take care of their health, are treated for their illnesses. Many of them don't want to remarry in old-age. Relocation due to home sales in old age means that in many cases their communication network is limited to their children and families and social participation is limited among them. The communication with family-members, care, independency, financial support, social-interaction and social-participation, security and a sense of security, geographical access to health-care and rehabilitation-services, training and awareness raising, entertainment and leisure appropriate to old-age are issues that need to be addressed in policies and planning related to OWLA. زنان ‌سالمندِ تنها، با توجه به شرایط جامعه، یکی از گروه های در معرض خطر محسوب می شوند و لازم است برنامة مشخصی برای حمایت از آنها پیش‌بینی شود. در ایران برنامة خاصی برای حمایت از زنان سالمندِ تنها طراحی و اجرا نشده و ضرروت دارد برای این منظور، نیازهای این گروه ارزیابی و اولویت‌بندی شود. در این پژوهش، برای بررسی این موضوع، ابتدا با کارشناسان، سیاستگذاران و مدیران و همچنین زنان‌ سالمندِ تنها به صورت نیمه‎ساختاریافته مصاحبه ‌شد و سپس مصاحبه‌ها مورد تحلیل محتوا قرار گرفت. نمونه‌گیری به روش هدفمند و گلوله‌برفی در استان‌های تهران و البرز انجام گرفت و تا زمان دستیابی به اشباع ادامه یافت. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‎ساختاریافته جمع‌آوری شد. متن مصاحبه‌ها پس از پیاده‌سازی در سه مرحله کدگذاری شد و مقوله‌ها و زیرمقوله‌ها به دست ‌آمد. یافته‎های پژوهش حاکی از آن است که مهمترین دلیل تنها‌زیستی زنان سالمند، فوت همسر و ازدواج فرزندان است. آنها برای حفظ استقلال خود، سعی می‌کنند با صرفه‌جویی منابع مالی خود را مدیریت کنند، مراقب سلامتی خود هستند و برای بیماری‌هایشان تحت درمان‎اند. بسیاری از آنها در دورة سالمندی تمایلی به ازدواج مجدد ندارند. تغییر محل‌ زندگی به دلیل فروش منزل در دورة سالمندی موجب می‌شود شبکة ارتباطی آنها در بسیاری موارد به فرزندان و خانواده آنها محدود شود و مشارکت اجتماعی در میان آنها محدود باشد. ارتباط با اعضای ‌خانواده، مراقبت، استقلال، حمایت ‌مالی، تعامل‌ اجتماعی و مشارکت ‌اجتماعی، امنیت و احساس امنیت، دسترسی جغرافیایی و خدمات بهداشتی-درمانی و توان‎بخشی، آموزش و ارتقای ‌آگاهی و سرگرمی و داشتن اوقات‌ فراغت متناسب با دورة ‌سالمندی، از جمله موضوعاتی است که ضرورت‌ دارد در سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های مربوط به زنان‌ سالمندِ تنها مورد توجه قرار گیرند. http://risi.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/36651